ใกล้บอลโลกอีกแล้ว

และแล้ววันเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว 4 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก อีก 2 เดือนก็จะเข้าสุ่เทศกาลบอลโลกอีกแล้วครับพี่น้อง มาคราวนี้ระเบิดศึกกันที่ทวีปแอฟริกา ที่ประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งเวลาแห่งการรอคอยใกล้เข้ามาแล้วครับพี่น้องครับ
เกริ่นมาซะโอเวอร์เลย แต่ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ครับ เพราะผมเป็นคนที่ชอบเล่นฟุตบอลมากๆ ก็เล่นมาตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมปีที่ 1 ( พอดีอยู่โรงเรียนชายล้วนตั้งแต่ ม.1 ยัน ม.6 เลย ) ซึ่งลำพังตัวผมเองก็ไม่ได้เล่นบอลเก่งอะไรหรอกนะครับ ( คือพูดง่ายๆ เล่นห่วยมาก จนตำแหน่งประจำคือ กองหลัง หรือไม่ก็เป็น โกล์ ไปเลย ) เล่นทุกวันครับ เล่นทุกเวลาที่มีเวลาว่าง เช้า กลางวัน เย็น บางทีวันหยุดก็นัดกันมาเล่น พอเรียนมหาลัย ก็เล่นบ้างแต่น้อยลง พอเรียนจบเริ่มทำงาน ก็ยิ่งน้อยลงไปอีกจนแทบจะเรียกได้ว่าไม่ได้เล่นเลย และล่าสุดพอทำงานมาได้ระยะหนึ่ง ( เกือบสิบปี ) ที่ทำงานก็เริ่มมีดำริว่าจะออกกำลังกายพิชิตความชรา โดยการเช่าสนามเพื่อเล่นบอล ซึ่งผมก็ร่วมแจมด้วยทุกครั้งที่ว่าง ซึ่งผมว่ามันทำให้ผมมีความรู้สึกที่ดีมาก เพราะเล่นในสนามฟุตบอลจริงๆ ซึ่งสมัยก่อนไม่ใช่อย่างนี้ ต้องเล่นสนามปูน หรือที่ว่างๆ ( บางที่เล่นไปซักระยะหนึ่งก็โดนไล่จาก รปภ. ) ก็สบายใจครับ แบบว่าเสียเงินแล้วสบายใจ
ซึ่งการเล่นฟุตบอลเป็นหนึ่งในสิ่งที่ผมชอบครับเพราะว่ามันเป็นการออกกำลังกาย แต่ผมว่ามันก็น่าจะมีข้อจำกัดในเรื่องของอายุ ซึ่งกีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่หนัก ( มีการปะทะตลอด ยิ่งไม่เจียมบอดี้แล้วก็อาจบาดเจ็บได้ง่าย ปล. ปัจจุบันยังบาดเจ็บอยู่เลย )
อย่างไรก็ดี แม้ผมจะเล่นบ้างไม่เล่นบ้าง แต่ผมก็ติดตามการแข่งขันฟุตบอลตลอด ซึ่งอย่างที่เกริ่นมาซะเนิ่นนาน ก็มีบทสรุปที่ว่า อยากเชิญชวนเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ มาดูบอลโลกกันครับ

เมื่อไอ้ทึ่มโดนฝึก

ไอ้ทึ่มในที่นี้ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เป็นสุนัข ( หมา ) ที่บ้านแฟนผมเลี้ยงไว้ มันจะแสนเชื่องและน่ารักปนน่าสงสารเมื่อมันต้องการจะกินอาหารที่เรากำลังจะกินอยู่ แต่มันก็โค_ร ดื้อเลยเวลาไม่มีอะไรให้มันกิน ตอนนี้แฟนผมกำลังมีโครงการที่จะฝึกมันให้มันทำตาม แต่ผมว่ามันก็น่าจะสายไปแล้วเพราะมันโตแล้ว ( ทำไมไม่ฝึกมันตั้งแต่ยังเป็นลูกหมาก็ไม่รู้ ) อย่างไรก็ตามการได้ฝึกก็ยังดีกว่าไม่ได้ฝึกมันเลย เมื่อวานแฟนผมก็จะโชว์ให้ผมดู แต่กว่ามันจะทำได้ก็เล่นเอาเหงื่อตก ก็บันเทิงไปอีกแบบ

ผมคิดว่าเพื่อนๆ น่าจะมีสัตว์เลี้ยงบ้างนะครับ มันสามารถเป็นเพื่อนแก้เหงาได้ ก็รักมันให้มากๆนะครับ นอกจากนี้ก็เผื่อแผ่ความรักให้กับสัตว์ที่ไม่ได้มีโอกาสรับความรักจากเจ้าของ หรือแก่สัตว์ที่ถูกทำร้ายด้วยนะครับ โดยผมขอแนะนำ "มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ " ก็เข้าไปชมแล้วก็จะทำให้เรารักสัตว์เลี้ยงที่บ้านเรามากขึ้นเลยครับ

เกือบลืมไปเจ้าทึ่มมันชื่อ "ขาวเล็ก" ครับ

เริ่มนับหนึ่งกับงานอดิเรกใหม่ !

วันนี้รู้สึกว่าจะต้องศึกษาเกี่ยวกับงานอดิเรกใหม่ซะแล้ว เพราะที่บ้านคือพ่อของผมเริ่มที่จะถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับพระเครื่องที่ท่านสะสมอยู่ให้กับผม โดยผ่านการพูดคุยและเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟัง ซึ่งผมฟังแล้วก็เพลินดีแต่รู้สึกว่าความรู้ด้านนี้มันกว้างขวางนัก ไม่รู้ต้องใช้เวลานานอีกเท่าไหร่ถึงจะพอรู้งูๆ ปลาๆ กับเค้าบ้าง ซึ่งพี่ๆ ที่ทำงานว่างๆ ก็นั่งส่องพระกันเป็นประจำ ก็พอจะได้ยินเกี่ยวกับพระเครื่องบ้าง ( ที่ดังๆ เช่น พระสมเด็จ ฯ ) แต่ก็ได้ยินแบบผ่านๆ ไปก็ไม่สนใจอะไร แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้วต้องสนใจและใส่ใจด้วย ก็แอบหวังในใจเหมือนกันว่าซักวันอาจเป็นเซียนพระกับเค้าบ้าง ฮิๆๆๆๆๆ

พรสวรรค์จริง ๆ ๆๆๆ

เผอิญวันนี้ผมมาเช็คเมล์ที่เพื่อนๆ ผมส่งมาให้ แล้วก็สะดุดกับเมล์หนึ่ง ซึ่งผมคาดเดาเอาว่าน่าจะเป็นการประกวดอะไรซักอย่างหนึ่งที่เกี่ยวกับเรื่องความสามารถพิเศษอะไรทำนองนี้ ในคลิปนี้เป็นการแสดงของสาวชาวเอเชียคนหนึ่ง ( น่าจะประมาณคนยุโรปตะวันออก ) เธอมีพรสวรรค์ในการสรรค์สร้างงานศิลปะที่สื่อถึงอารมณ์ได้เป็นอย่างดี ซึ่งผมดูคลิปนี้แล้วไม่แน่ใจว่าเธอสร้างสรรค์งานโดยทำบนวัสดุอะไร แต่คาดว่าน่าจะเป็นทราย โดยเธอสร้างสรรค์ผลงานของเธอประกอบบทเพลงซึ่งผมว่ามันดูมหัศจรรย์มากเลย ซึ่งมันก็คงเริ่มต้นมาจากงานอดิเรกที่เธอชื่นชอบและก็มาพัฒนาทักษะความสามารถขึ้นมาเรื่อยๆ เอาละครับบรรยายมานานแล้วไม่เท่าตาเห็นครับสู้ไปชมเองเลยดีกว่า

ตามเว็บนี้เลยครับ http://www.youtube.com/watch_popup?v=vOhf3OvRXKg

คลายเครียดด้วยกิจกรรมที่ตัวเองชอบกันเถอะ

ผมเชื่อว่าทุกคนก็มีกิจกรรมที่ทุกคนชื่นชอบ อย่าบอกนะว่าคุณไม่มี เรามาแลกเปลี่ยนความรู้ความคิดเห็นของกิจกรรมที่เราทำเวลาว่างๆ กันเถอะ เพื่อเป็นการแบ่งปันความสุขและความรู้แก่กัน ไม่มีปิดกั้นความคิดนะครับ ตามสบายเลย เต็มที่ ตามวัตถุประสงค์ที่ทำบล็อกนี้ขึ้นมาครับ ซึ่งตัวผมเองก็มีกิจกรรมหลายอย่าง ( แต่เอาดีไม่ได้ซักอย่าง ) ซึ่งก็คาดหวังว่าน่าจะได้ความรู้และแนวคิดใหม่ๆ จากเพื่อนๆนะครับ